Het benaderen van werkgevers is niet verwerpelijk maar effectief in de strijd tegen racisme

De meningen zijn verdeeld over hoe je racisme het best kan bestrijden. Laatst schreef ik een blogpost waar ik het geweld in de schilderswijk naar aanleiding van de dood van Mitch Henriquez, niet afkeur. Geen populaire mening, zo is het ook geen populaire mening om naar de werkgever te stappen wanneer iemand zich racistisch uitlaat. In deze blogpost onderbouw ik waarom.

Zoals velen weten is racisme institutioneel. Dit betekent dat racisme systematisch invloed uitoefent op mensen van kleur in de gezondheidszorg, de arbeidsmarkt, de politiek, politie en strafrecht, en in het onderwijs. Hierbij wil ik ingaan op de gezondheidszorg en op het onderwijs. In de gezondheidszorg worden problemen of klachten vaak afgeschreven omdat iemand een bepaald karakter heeft door een andere cultuur. Daarnaast kan racisme PTSS veroorzaken bij mensen van kleur en hebben psychologen en psychiaters weinig kennis over racisme of kunnen ze niet goed inspelen op de cultuurverschillen van een cliënt. In een vorige blogpost heb ik geschreven over racisme in het onderwijs. Uit onderzoek is gebleken dat 1/3e van de docenten bevooroordeeld zijn en een voorkeur hebben naar mensen met een witte huidskleur. Hierdoor kunnen kinderen door middel van bijvoorbeeld selffulfilling prophecy een lager schooladvies krijgen. Kinderen van kleur moeten daarom het onderwijs behalen door middel van een omweg. Daarnaast is het gebrek aan identificatiefiguren ook een groot probleem voor kinderen van kleur. Er wordt al gauw meegegeven dat zij dommer zijn (the doll test).

In september deed Mia Sliwinski deze uitspraak waarna ze als docent op non actief werd gesteld en afscheid moest nemen als raadslid.

Maar naast het bovenstaande is racisme ook volop aanwezig op de arbeidsmarkt. Dit begint al bij de naam. Heb je een buitenlandse, niet westerse achternaam? Dan heb je een grotere kans om geen eens uitgenodigd te worden op gesprek. Wanneer je daarna met een Nederlandse naam solliciteert met hetzelfde cv, dan word je wel uitgenodigd. Lees het verhaal van Yassine: ‘Sollicitatie: Yassine niet welkom, minder ervaren Stefan wel’. Wanneer je als persoon van kleur al het hoger onderwijs met een omweg moet behalen, loop je al een stapje achter om een goede baan te krijgen vergeleken met een wit persoon. De Volkskrant publiceerde een artikel waar zij begonnen met: ‘Vrijwel nergens in Europa zijn de arbeidskansen van allochtonen zo slecht als in Nederland.’ Mensen van migrantenafkomst hebben een lagere kans op een baan dan witte Nederlanders terwijl ze dezelfde competenties hebben. Dit racisme wordt in stand gehouden wanneer je racistische medewerkers hebt in je organisatie. Racisten maken namelijk keuzes ten nadele van niet-witte mensen.

Mensen van kleur hebben op grote schaal last van een lagere sociale mobiliteit waar tegenover staat dat een wit individu belangrijker is dan deze grote groep mensen. Omdat er niet genoeg macht is om institutioneel racisme aan te pakken op grotere schaal, wordt dit op individueel niveau gedaan. Ook al heeft een enorme grote groep mensen last van een lager sociale mobiliteit, worden witte mensen die een misdaad ondergaan in bescherming genomen.

Contact opnemen met de werkgever is net zo erg als de racistische uitlatingen zelf

Dat een wit persoon wordt geraakt in de portemonnee wanneer het een misdaad ondergaat (racisme is een misdaad) wordt meer sympathie voor getoond dan de mensen van kleur die systematisch geraakt worden in de portemonnee omdat zij nadeel ondervinden door het systeem. Dit is één argument waarom het niet ‘even erg’ of ‘erger’ is. Het is namelijk micro (wit) niveau dat beschermt wordt tegenover macro (niet-wit) niveau dat onderdrukt wordt. Ik spreek nu over micro niveau omdat er één voor één personen worden aangegeven bij de werknemer. Dit gebeurt niet op een hoger niveau. Daarnaast hebben mensen van kleur niet het voordeel dat zij beschermd worden door instituten. Dit is tevens een argument waarom reverse racism niet bestaat. Mensen van kleur hebben niet de macht om witte mensen te onderdrukken omdat witte mensen in bescherming worden genomen door de (witte)instituten. Racisme heeft niet witte mensen eeuwenlang armoede en ellende bezorgd wat eigenlijk de omgekeerde wereld lijkt. Degene die een misdaad ondergaat, moet bestraft worden en niet buiten schot blijven. Racisme heeft bruine mensen altijd al geld gekost. Het wordt tijd dat er consequenties komen en dat het witte mensen geld gaat kosten.

Zoals ik al een paar keer heb aangegeven is het aangeven van werknemers op microniveau. Het heeft niet dezelfde impact als racisme op niet witte mensen. Er bestaan (nog) geen instituten die mensen van kleur in bescherming nemen. De wetgeving van racisme is nog steeds erg vaag en wordt vaak weggezet als mening. Racisme is ondertussen een goed onderzocht en gedocumenteerd probleem. Desalniettemin wordt er nog erg moeilijk gedaan over wat wel en niet racistisch is. Het ‘R’-woord durft men niet eens in de mond te nemen en het wordt daarbij weggezet als ‘discriminatie’. Het wordt tijd dat er een instituut komt die op grotere schaal mensen van kleur in bescherming kan nemen. Tot het nodig is, worden er werkgevers benaderd over hun racistische werknemers.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s